გორის ,,დილას” მეკარე – გუნდის ხარისხი ნელ-ნელა აიწევს და ამასთან ერთად სანახაობრივიი მხარეც გაიზრდება.

10525711_442688745873861_4534703865069434161_nსაფეხბურთო კლუბ გორის „დილას” მეკარე დავით მარიამიძე ერთ-ერთი გამორჩეულია საქართველოს საფეხბურთო გუნდების არსებობაში, თავისი სიმაღლითა და ფიზიკური მონაცემებით. მისი დებიუტი გიორგი დევდარიანის დროსა და ნუკრი რევიშვილის ვარჯიშის დროს დაიწყო.
დავითი ჯერ სულ რაღაც 18 წლისაა და მან უკვე შეძლოს გულშემატკივართა გულის მოგება ,, დილას მართლაც ერთგული გულშემატკივარი ჰყავს, ეს ყველაფერი მაშინ გამოჩნდა, როცა 0-1 წავაგეთ ბათუმის დინამოსთან. მატჩის ბოლოს გულშემატკივრები “გორის დილას” სკანდირებდნენ.

საუბარი მისი კარიერის დასაწყისს, ამჟამინდელ საქმიანობასა და მომავალს ეხება.

დავით, თავდაპირველად მოგვიყევით თქვენს შესახებ.

ვარ 18 წლის, დავიბადე ქალაქ გორში და აქვე დავიწყე ფეხბურთის თამაში, რომელსაც მთელი ცემი ცხოვრება მივუძღვენი, მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი პრობლემა იყო.

როგორ მოხვდით ფეხბურთში?
უბანში ყველაზე პატარა მე ვიყავი და სულ მე მიწევდა კარებში დგომა, აქედან გამიჩნდა სურვილი ფეხბურთზე მივსულიყავი და ჩემმა მშობლებმა შემისრულეს, რისთვისაც დღემდე მადლობელი ვარ.
პირველი ვარჯიში გავიხსენოთ.
პირველი ვარჯიში სრულად არ მახსოვს, მაგრამ მახსოვს, როგორ ვიცვამდი მეკარის ხელთათმანებს და სიხარულით გავრბოდი კარებისკენ.

თვლი, რომ ოცნება აგიხდა?

არა ოცნების ახდენამდე ჯერ კიდევ ძალიან ბავრი სამუშაო მაქვს საკუთარ თავზე, მე ბედნიერი ვარ იმით, რომ ღმერთმა საშუალება მომცა ჩემს ოცნებას გავყოლოდი.

რამდენი ხანია რაც გორის დილაში ხარ?

ბავშობიდან დილას ბავშვთა აკადემიაში ვიზრდებოდი. 14 წლიდან დინამო ,,თბილისში’’ ვირიცხებოდი . თექვსმეტი წლის ისევ გორის დილაში დავბრუნდი.

თანამედროვე ფეხბურთში მეკარისთვის აუცილებელია, რომ ფეხით კარგად თამაშობდეს, მცველების უკან ლიბეროსავით მოქმედებდეს, უკარნახოს მათ.

დღეს-დღეისობით ასეთ მოთხოვნებს უნდა აკმაყოფილებდეს მეკარე და ეს აუცილებელიცაა, როდესაც გრძნობს ათი კაცი, რომ უკან მეკარე დგას უფრო დიდი იმედით არიან სტადიონზე ,ასე ,რომ მეკარეებს მოუწევთ ამ თვისებების შეძენა იმისთვის, რომ დააკმაყოფილონ სტანდარტი.

გორელი ხარ და შენი ქალაქის გუნდში არასდროს არ გითამაშია – როცა ფეხბურთელის კარიერას იწყებდი, ამაზე არ ოცნებობდი?

ოცნება ძალიან ადვილია, დაწვები დახუჭავ თვალებს და წარმოიდგენ თუნდაც შენი ქალაქის შენი ხალხის ღირსება,ს როგორ იცავ სტადიონზე, მაგრამ რეალობაში ჩემი აზრით რთულია ამის გაკეთება, მითუმეტეს ასეთი გამოცდილი მეკარეები ირიცხებიან გორის დილაში,
10599635_443890775753658_6649501700360500964_n
საქართველოს ჩემპიონატში ყველაზე ერთგული და ემოციური გულშემატკივრები,ალბათ, ქუთაისის „ტორპედოსა” და „დილას” ჰყავთ.
დილას მართლაც ერთგული გულშემატკივარი ჰყავს, ეს ყველაფერი მაშინ გამოჩნდა როდესაც შინ 0-1 წავაგეთ ბათუმის დინამოსთან, მატჩის ბოლოს გულშემატკივრები “გორის დილას” სკანდირებდნენ.

გორის დილასა და ბათუმის დინამოს თამაში, სადაც დილამ 0:1 წააგო, რა იყო ამის მიზეზი? ამბობენ სუდიამ ჯარიმა არ ჩათვალა-ო

ჯარიმას თავი დაანებეთ ორი თერთმეტ მეტრიანი არ დანიშნა, მიუხედავად ამისა ჩვენებმა ბოლომდე იბრძოლეს, მაგრამ თერთმეტ კაცს თხუთმეტი კაცი, რომ გეთამაშება ძალიან რთულია.(ორი ბაკავოი და ერთი მსაჯი, უი ხო ერთიც ზამენაზე მყოფი) ამან გამოიწვია წაგება.

რაც არ უნდა კარგი ხელფასი და პრემია ჰქონდეს საქართველოს ჩემპიონატში მოთამაშე ფეხბურთელს, ის მაინც ცუდ სიტუაციაშია, რადგან სტადიონის ტრიბუნები მეტწილად ცარიელია, გორის დილასა და დინამოს გარდა სხვა ქალაქებში ბევრი ხალხის სტადიონზე მისვლა დიდი პრობლემაა…

ეს ზოგადად ქართული ფეხბურთის პრობლემაა. ფეხბურთელებმა თავისი თამაშით უნდა დაანახოს მაყურებელს, რომ ღირს თამაშებზე მისვლა. მაგალითად გავიხსენოთ ჩიხურა, რომელმაც მთელი საქართველო მიიზიდა არა მარტო სტადიონზე, არამედ ტელეეკრანებთანაც. პოტენციალი ქართველებს არ გვაკლია, მაგრამ საჭიროა უფრო მეტი მონდომება და ყველაფერი კარგად იქნება.

18 წელი მეკარისთვის ალბათ ის ასაკია, რომ წინსვლის პერსპექტივა დიდია, შენი სამომავლო გეგმები, როგორია?

ჯერ ახალგაზრდა ვარ როგორც უკვე ვთქვი ჩემს თავზე უნდა ვიმუშაო ძალიან ბევრიი თუ მინდა დასახულ მიზანს მივაღწიო სამომავლოდ არსად არ ვაპირებ წასვლას ბედნიერი ვარ მშობლიური გუნდის სახელს რომ ვატარებ ასერომ არსად წასვლას მე არვაპირებ დასამტკიცებელი მაქვს ზალიან ბევრიი რაამ ზალიან ბევრიი ადამიანისთვის

თამაშის ხარისხი როგორია გორის ,,დილაში”?
ძალიან კარგი კოლექტივია და თამაშიდან თამაშამდე მოუმატებს გორის დილა გუნდში, როგორც ახალგაზრდები ასევე გამოცდილი ფეხბურთელებიიც არიან. აქედან გამომდინარე ხარისხი ნელ-ნელა აიწევს და ამასთან ერთად სანახაობრივიი მხარეც გაიზრდება.
10386902_430803267062409_21081448648891204_o

ფოტოები სტალინის საყვარელი ტრანსპორტიდან

1403559_210558959125609_1669791365_o (1)

1404907_210559145792257_1285142637_o

1385779_210559279125577_783280733_n

1399146_210559222458916_491245078_o

გორი: ფოტოები ,,ლუდის ფესტივალიდან”

IMG_2100IMG_2113IMG_2127IMG_2134IMG_1986IMG_2231IMG_2167

IMG_2012

IMG_2015

IMG_2020

IMG_2111

IMG_2116

IMG_2128

IMG_2168

IMG_2174

IMG_2175

IMG_2220

IMG_2236

IMG_2257

IMG_2286

IMG_2302

IMG_2309

IMG_2319

IMG_2679

IMG_2681

IMG_2711

IMG_2772

IMG_2830

IMG_2832

IMG_2846

უკომენტაროდ: შორენა ბეგაშვილი უფროს დასთან ერთად

299f0fb6d7b3

,,ანსაბლი ,,ფესვები’’ დევნილ ახალგაზრდებს ცეკვის შესწავლას შეღავათიან ფასებში ჰპირდება’’

Imageქეთევან ქველიძე : 2009 წელს ჩააბარა გორის სახელმწიფო სასწავლო უნივერსიტეტში. განათლების ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტზე, ინფორმაციულ ტექნოლოგიებზე. 5 წლის ასაკიდან დაიწყო ილიკო სუხიშვილის სახელობის გორის ქორეოგრაფიულ სკოლა-სტუდიაში სიარული. 2002 წელს დაამთავრა აღნიშნულ სტუდიაში სიარული და გადავიდა სუხიშვილის ანსაბლში. მიღებული აქვს მონაწილეობა სხვადასხვა ოლიპიადებზე და ფესტივალებში.

-ქეთევან, რატომ გადაწყვიტე გემუშავა დევნილ ახალგაზრდებში?

17 წლიდან დავიწყე მუშაობა ცეკვის მასწავლებლად გორის მე-2 ბაგა ბაღში. წარმატებული მუშაობის შედეგად მიმიწვიეს მე-13 ბაგა ბაღში, ასევე მე-9 და მე-19 ბაგა ბაღში, რომელიც კარალეთის დევნილთა ჩასახლებაში გაიხსნა. ამ ბაღში მუშაობისას მშობლებმა გამოთქვეს სურვილი, რომ კერძოდ მომემზადებინა დევილი ახალგაზრდებუ, გავხსენი ქორეოგრაფიული სტუდია დევნილთა ჩასახლებაში. მე ამგზით ახალგაზრდებს მივეცი განვითარებისა და ცოდნის შანსი.

-რამდენი მოსწავლე დადის ამჟამად ანსაბლში და როგორ მუშაობ მათთან, თუ გაქვს მიდგომის განსხვავებული სტილი

სტუდია უკვე ფუნქციონირებს 2 წელია და მასში სწავლობს 65 ბავშვი. გამომდინარე იქიდან, რომ მიყვარს ჩემი საქმე და განსაკუთრებით ბავშვები, ვარ მათ მიმართ ძალიან მეგობრული და ვცდილობ ყველანაირად შევაყვარო ცეკვა, გავაღვიძო მათში ენთუზიაზმი, გავხადო უფრო მოტივირებულები.

-დაინტერესებულმა ახალგაზრდებმა სად და როგორ უნდა მოგაკითხონ?

ჩვენი სტუდია ფუნქციონირებს კარალეთის დევნილთა ჩასახლებაში. კარალეთის სოციალურ, კომუნალური ცენტრი, ცხინვალის გზატკეცილი 3კმ. შაბათ-კვირას 11 სთ-4 სთმდე.

-როგორც ჩემთვის ცნობილია გადასახადი მინიმალურია, საზოგადოებას, რომ განვუმარტოთ კონკრეტულად.

Imageგამომდინარე იქიდან, რომ ეს  ბავშვები არიან დევნილები, გადასახადი მინიმალურს 10 ლარს შეადგენს, რომ ყველა დევნილმა შეძლოს სიარული.

-რაც შეეხება ანსაბლის სახელს, რატომ გადაწყვიტე დაგერქმია სახელი ,,ფესვები’’?

ეს ბავშვები სამაჩაბლოდან არიან და ამის გამო. მათი ფესვები ხომ მათი სოფლიდანაა. ამიტომ ვთვლიდი, რომ თემატურად ეს შესაბამებოდა. აქვე აღვნიშნავ, რომ საქართველოს მასშტაბით ძალიან ბევრი ქორეოგრაფიული თუ ფოლკლორული ანსაბლი დარეგისტრლებულია ამ სახელით. გამომდინარე იქიდან, რომ ფართო ასპარესზე ვაპირებთ გასვლას შესაბამისადაჩ ახალი სახელით სულ რამდენიმე ხანში წავრსდგებით მაყურებლის წინაშე. სტუდია ფესვები სახელს იცვლის და ,,ქველი’’ დაერქმევა. ქველი ნიშნავს მოწყალე, კეთილსინდისიერებას. თვითონ სიტყვა ადამიანებში იწვევს ქველმოქმედებას.

-როდის წარსდგებიან დევნილი ახალგაზრდები მაყურებლის წინაშე?

ანსაბლი მაყურებლის წინაშე უკვე 2-ჯერ წარსდგა, მაგრამ უახლოეს მომავალშიც იქგეგმება კონცერტი.

-ახალგაზრდებს თუ ექნებათ იმისა შესაძლებლობა, რომ ზაფხულში გასტროლებზე წავიდნენ?

წლის ბოლოს ვგეგმავ 10 დღიან გასტროლს. ბავშვების უმრავლესობა არა რის ნამყოფი კურორტებზე. რაც მათი დიდი ხნის აუხდენელი ოცნებაა. ამ გასტროლებზე ცაუტარდებათ ზბორები ყოველ დღე. რის შემდეგაც დაიდგება ცეკვები და მიღებული ცოდნით წარსდგებიან სცენაზე.

-რას გეგმავთ სამომავლოდ?

მე ვმუშაობ 2 პროექტზე, რომელიც შეეხება ფორმებსა და გასტროლების დაფინანსებას, რადგან მინდა, რომ დაფინანსების შემტხვევაშუ  ავარიდო მათ ის ხარჯები. ასევე ვაპირებთ ვერხვების კოტეჯებში ჩვენი ანსაბლის პრეზენტაციას. ვგეგმავთ ვერხვების დევნილთა ჩასახლებაში ფილიალის გახსნას, რათა მათაც მიეცეთ შესაძლებლობა ცეკვისა.

-და ბოლოს, რას უსურვებდით დევნილ მოსახლეობას?

დევნილ მოსახლეობას ვუსურვებ, რაც ყველაზე მეტად სურთ, მათ საკუთარ სახლებში დაბრუნებას და მშვიდობიან ქვეყანაში ცხოვრებას.ImageImage

                                                                                                                           

 

 

,,ლიკა ქავჟარაძე ცეკვავენ ვარსკვლავებში იცეკვებს”

უკვე ცნობილია თუ ვინ იქნება ცეკვავენ ვარსკვლავების ახალი სეზონის მონაწილეები, ინფორმაცია ერთ-ერთ გვერდზე გავრცელდა, სადაც ცნობილია მონაწილეთა ვინაობა.

ImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImage

 

,,ქართველი ბიჭები, რომლებიც ქალად გადაკეთდნენ-ტრანსექსუალობა მოდაში შემოდის”

ImageImageImageImageImageImageImage

-ოჰ, როგორ მიყვარს ის წლები, როგორ მიყვარან ჩემი კლასელები, რომლებთან ერთადაც წლები გავატარე.

Image

კარგად მახსოვს პირველი დღე, დედამ და ბებიამ საგულდაგულოდ გამომაწყვეს სპეციალურად ამ დღისთვის ნაყიდ ტანსაცმელში,  მახსოვს ისიც რომ ძალიან მიხაროდა და ვგრძნობდი რომ იწყებოდა რაღაც ახალი ჩემში, ნამდვილი ცხვორება,  უკვე არც ისე პატარა აღარ ვიყავი,მეცვა შავი შარვალი, თეთრი პერანგი და ყელზე პატარა ბაფთა მეკეთა. როცა შევედი კლასში დაბნეული და გაურკვეველი თვალები მქონდა, დედამ მერხამდე მიმაცილა და მასწავლებელმა მშობლები დაითხოვა, ბევრმა ტირილი დაიწყო, მეც მათ შორის-ეს, ალბათ , ტრადიციაა. ის წელი მთლიანად დადებითი იყო ჩემთვის, მიხაროდა სკოლაში სიარული, თუმცა სახლში მეცადინეობა არ მიყვარდა, დავდიოდით კლასელები ერთმანეთთან. დაბადებისდღეზე საჩუქრებს ვჩუქნიდით ერთმანეთს და ლექსებს ვუძღვნიდით მასწავლებლის დავალებით, ყველაზე მეტად ხატვის გაკვეთილი მიყვარდა რადგან სრული თავისუფლება მქონდა, არასდროს მეხერხებოდა ეს საქმე, ყოველ გაკვეთილზე სახლს, ცას, მიწას, და მზეს ვხატავდი რომელიც იცინოდა. დედების დღეს მასწავლებლის დავალებით ბავშვებმა მისალოცი ბარათები გავაკეთეთ დედებისთვის,  კარგი კალიგრაფიით არასოდეს გამოვირჩეოდი, თუმცა მაინც დავწერე, რომ დედა ძალიან მიყვარს და ვულოცავდი, მივახატე პატარა გემიც, რა შუაში იყო არ ვიცი, მაგრამ რა მექნა, სხვა არაფერი შემეძლო, სახლი და მზე უკვე ყველას ყელში ქონდა ამოსული. მოკლედ ჩაიარა იმ ბედნიერების წლებმა და ასე ერთად შეკრული კლასი ომმა დაგვფანტა. მე დროებით საცხოლრებლის შეცვლა დამჭირდა, ასევე თითოეულ მათგანს. ომის გამო  სხვა სკოლაში გადამიყვანეს, ძალიან არ მინდოდა, მაგრამ რა მექნა, უძლური ვიყავი.  წლები გადიოდა,  შემდეგ კიდევ შევიცვალე სკოლა და გადავედი იქ, რომელიც საბოლოოდ დავამთავრე, ეს კლასი ჩემთვის განსაკუთრებუი აღმოჩნდა, იქ შევიძინე მეგობრები, რომლებიც ახლაც ვერდზე მყვანან და ვიცი, რომ არასოდეს დავკარგავ.

გული მტკივა ჩემს ყოფილ კლასელებს, რომ ვერღარ ვხედავ, როგორ უნდა დავივიწყო მათი ბედნიერი საახეები და სიყვარულით შეყვარებულები სამაჩაბლოზე?. ახლა თითოეულ მათგანს სოციალური ქსელის საშუალებით თუ შევეხმიანები და მოვიკითხავ. მე-6 წელი ხდება და ნორმალურად – აი ,ისე ჩვენ, რომ გვიყვარდა ერთმანეთს ვერ ვხედავთ, ვერ ვყვებით ერთმანეთის წარმატებებზე. მთელი სულითა და გულით გვინდა ყოველ წელს შეკრეფა და ქეიფი, მაგრამ ვერ ვახერხებთ, რადგან ზოგი გორში, ზოგი კოდაში, ზოგიც კი სხვადასხვა დევნილთა ჩასახლებებში არიან დასახლებულები. როგორ შეიძლება დავივიწყო ჩემი დამრიგებელი ქალბატონი ლალი ვახტანგაშვილი?- ან კლასი,რომელიც ბაბილონის გოდოლს მოგაგონებდათ?. ჩემი დამრიგებელი სულ იმას ცდილობდა სწავლასთან ერთად ყვავილების ისყვარული და მოვლა გვესწავლა-რა ძნელია ახლა ამის დაწერა,მაგრამ რა ვქნათ ეს რიალობაა.

ჩემი სკოლის თითოეული მასწავლებელი განათლებულები და მხიარულები, მათთან სკოლის ბოლომდე დამთავრება რა ბედნიერება იქნებოდა?.  ისინიც, როგორ დაიფანტნენ კოლეგები და მეგობრები ვეღარ ნახულობენ ერთმანეთს ,მაგრამ მათი მოკითხვის საშუალებას ,ჟურნალი ,,ლიახვის ხეობა’’ მუდამ მისცემს

მე ბედნიერი ვარ ,რომ ჟურნალი ,,ლიახვის ხება’’ მაძლევს იმის შესაძლებლობას, რომ გითხრათ, როგორ მენატრებით და როგორ მაკლიხართ. ვისურვებდი,რომ მალე დავბრუნებულიყავით ჩვენს სამაჩაბლოში და ერთად გვეკეთებინოს ქართული საქმე-ჩვენივე წარმატებისთვის. ოჰ, როგორ მიყვარს ის წლები, როგ მიყვარან ჩემი კლასელები, რომლებთან ერთადაც წლები გავატარე.

მედეა ახალკაცი-,,მისდიო მოდას სისულელა,ჩამორჩე მას სასაცილო“

Image

რა არის მოდა?ეს ისეთი სენია,რომლისგანაც განკურნება ბევრს არ შეუძლია. მიჰყვები,მიჰყვები და ვერ ჩერდები,თანაც ბრმად ენდობი და იცვამ იმას,რაც მოდაშია იმისდამიუხედავად, ეს სამოსი გიხდება თუ არა. არ გინდა ჩამორჩე ახალ ტენდეციებს და ხდები მოდის ,,ედიქტი“ ანუ მასზე დამოკიდებული.

რაც უფრო დიდი დრო გადის,მითუფრო გემოვნებინად ჩაცმულ ახალგაზრდებს ვხვდებით საქართველოს ქუჩებში,თამამად შეგვიძლია იმის თქმა,რომ მოდამ საქართველომდეც შემოაღწია და იცვამენ ისე,როგორც მათ სურთ.

რას ფიქრობენ ქართველი მოდელები დღევანდელ მოდაზე, ამის გარკვევას ერთ-ერთ გორელ მოდელთან  მედეა ახალკაცთან შევეცადე, რომელსაც მოდასთან დაკაშირებით საკუთარი ხედვა და განმარტებები აქვს.

 

 

მედეა რას ნიშნავს შენთვის მოდა?

 

ჩემთვის მოდა  ერთ-ერთი საინტერესო სფეროა,იცვამ იმას რაც გიხდება აი ესაა ჩემთის მოდა.

– რამ გადაგაწყვეტინა გამხდარიყავი მოდელი?

ბავშვობიდან ძალიან მომწონდა ეს სფერო და შეიძლება ითქვას ვოცნებობდი მოდელობაზე.

-როგორ გაიხსენებ პირველ ჩვენებას?

მახსოვს პოდიუმზე გასვლის წინ პირჯვარს ვიწერდი,მართლა ძალიან ვნერვიულობდი.

-როგორც  ვიცი გორის უნივერსიტეტში სწავლობ არ გიჭირს ორი პროფესიის ერთად დაუფლება?

არა არ მიჭირს,ვარ ძალიან აქტიური,ბიზნესზე ვსწავლობ და ვფიქრობ ცხოვრებაში აუცილებელია გქონდეს პროფესია. მოდელობა კი ჩემთის ყველაზე საინტერესო საქმიანობაა,რითაც არასდროს დავიღლები,ძალიან მიყვარს ფოტო-სესიები,რაც უდიდეს სიამოვნებას მანიჭებს.

-რას ფიქრობ გორში არსებულ სამოდელო სააგენტოებზე და აქვთ თუ არა წარმატების შანსი?

ვფიქრობ,რომ მომავალი აქვთ,თუ რათქმაუნდა დაიხვეწებიან,ძალიან დიდი შრომაა საჭირო, იმედია წარმატებებს მიაღწევენ, მე მოხარული ვიქნები, რომ ჩემს რეგიონში იფუნქციონირებს წარმატებული სამოდელო სააგენტო.

-და ბოლოს, ხარ თუ არა მოდაზე დამოკიდებული და მისდევ თუ არა მსოპლიო მოდის ტენდეციებს?

კი,მივდევ შეძლებისდაგვარად.Image

,,ჩვენ გადავარჩენთ ნანიკოს”-საქველმოქმედო სპექტაკლი გორის თეატრში

Imageხუთშაბათს 7 საათზე გაიმართება საქველმოქმედო სპექტაკლი ,,კაროდოთერაპია” საიდანაც შემოსული თანხა მთლიანად ნანიკო ხაჩიურის გამოჯანმრთელებას მოხმარდება. 

უმორჩილესად გთხოვთ მობრძანდეთ-ერთად ვაკეთოთ კეთილი საქმე.Image